Paasvuur Twekkelo

Gemeente: 
Locatie: 
Twekkelo
Wanneer: 
Eerste Paasdag

Op Eerste Paasdag organiseert de Vereniging Behoud Twekkelo samen met de Buurtkring Twekkelo het jaarlijkse paasvuur bij de Johanneskerk aan de Twekkelerweg in Enschede. In het verleden ontstaken diverse noaberschappen hun eigen paasvuur, maar sinds 20 jaar zijn de krachten verenigd en wordt er één groot paasvuur voor en door de hele gemeenschap georganiseerd. Aanleiding voor deze saamhorigheid was de komst van vuilverwerker Twence, dat ten kosten ging van een stuk Twekkelo's grondgebied. De bewoners verenigden zich om Twekkelo te behouden en trekken sindsdien veel meer samen op.

Boakemeester
Het ontsteken van de boake vindt om 20.30 plaats. In het voorafgaande half uur lopen mensen in groten getale naar de es aan de Twekkelerweg. De aanwezige kinderen rennen bij het vallen van de avond opgetogen rond en spelen riddertje met hun als zwaard dienende fakkel. De omroeper heet de toegestroomde menigte klokslag 20.30 welkom bij het paasvuur en kondigt de oudste inwoner van Twekkelo, de burgemeester van Enschede en de oud-boakemeester aan. Zoals elk jaar zullen zij de boake aansteken. Vanaf de rand van de es komen zij gedrieën met een brandende fakkel aangelopen. De menigte wijkt en laat een dubbele haag van mensen ontstaan, waardoor de fakkeldragers zich statig een weg banen naar de hoog opgetaste berg snoeihout. Eenmaal daar vat de boake direct vlam. Menig kleine durfal gooit ook zijn fakel tegen de boake, die nu op meerdere plekken vlam vat. Andere kinderen kijken vol ontzag naar het steeds groter wordende vuur en laten de fakkel graag aan vader of moeder over. Voor de veiligheid houden in fluoriserende hesjes gestoken mannen de kinderen in de directe nabijheid van het vuur goed in de gaten.

Gewijde sfeer
De in een halve cirkel opgestelde menigte warmt zich aan het hoog oplaaiende vuur, dat in oranjerode tinten prachtig afsteekt tegen de blauwzwarte hemel. Mobieltjes en camera's flitsen onophoudelijk. Hoe warmer het vuur wordt des te verder gaan de mensen van het vuur afstaan. Even opwarmen door een paar stappen binnen de cirkel te zetten is lekker, maar dat kan niemand lang volhouden. De menigte staart gefascineerd in de vlammen. De gesprekken worden soms overstemd door het plotseling oplaaiende vuur, dat met lange tongen naar de hemel likt als een deel van de boake met luid geweld instort. Als de vuurberg geleidelijk roder kleurt, gaat het luide knetteren over in sfeervol knapperen. Ook de gesprekken lijken te verstommen en ontstaat een bijna gewijde sfeer, waarin mensen nog graag even blijven hangen. Na een uur keren de meeste aanwezigen huiswaarts. Bij het verlaten van de es kijken ze nog even om naar de steeds roder wordende vuurberg en de hoge, zwarte pluim, die oplost in de blauwzwarte hemel. Het vuur dooft daarna langzaam uit, maar zal nog de hele nacht en de volgende dag blijven nagloeien.

Auteur: 
Siebe Rossel