Welsums Kermis Corso

Gemeente: 
Locatie: 
Welsum
Wanneer: 
Eerste weekend van augustus

Een vast onderdeel van de drie dagen durende Welsumse kermis is het corso op zaterdagavond. Het dorp aan de overkant van de IJssel telt slechts 600 inwoners, maar weet elk jaar weer een optocht van formaat te organiseren. Kinderen met versierde fietsjes, scholieren met omgetoverde brommers, jongeren en volwassenen met praalwagens. Met een onderbreking tussen 1959 en 1974 gebeurt dit al zo’n zeventig jaar. De wagenbouwers vormen buurt-, familie- en vriendengroepen. Het bouwen schept een band en als er bij één van de leden thuis iets te vieren of te betreuren valt, dan kan men ook op elkaar rekenen.

Wervelende wespenzwerm
Op de dag die de boeken in zal gaan als de warmste 2 augustus ooit in Nederland is een grote wagenbouwgroep met vereende krachten bezig om de laatste hand te leggen aan hun dahliawagen. Ondanks de hitte heerst er een uitgelaten stemming bij Baatta and Friends; het zweet en plezier spat van de gezichten af. De groep heeft een wervelende wespenzwerm gebouwd waarmee ze morgen onder de naam "Aanvallen!!!" hoge ogen wil gooien op het Welsums Kermis Corso 2013.

Dahlia’s te kort
Op de Kloosterhoek is de sfeer minder uitbundig, want de groep kampt met wat tegenslag. De paarse dahlia’s zijn op en er is net in allerijl een auto vertrokken naar Lichtenvoorde, waar de bloemen ingekocht worden voor 6 euro per krat. Met een krat kun je ongeveer één vierkante meter beplakken, maar soms vallen de bloemen groter of kleiner uit dan verwacht. Het kan wel twee uur duren voordat ze verder kunnen en tot die tijd is het wachten in de smoorhete hal, waar twee mensen hamburgers staan te bakken. “Op de laatste dag eten we altijd een broodje hamburger, ook een traditie.” Er wordt een praalwagen gebouwd met een serieus thema: een wereldbol op een voet, waarmee de Kloosterhoek wijst op de grootte van ieders wereldwijde voetafdruk en pleit voor meer milieubewustzijn.

Vier generaties
Even verderop is een zaadwagen gebouwd waar liefst vier generaties bij betrokken zijn. De jongste kijkt weliswaar toe vanuit de wieg, maar krijgt intussen het wagenbouwen met de paplepel ingegoten. Hier heerst geen hectiek op het erf, want na maandenlange voorbereiding is de wagen nu klaar. De ontbrekende bloemstukken worden morgen zo kort mogelijk tevoren bevestigd. De praalwagen zal in september ook in Raalte aan Stöppelhaene deelnemen. Het moet alleen niet gaan regenen onderweg, want dan ontkiemt het zaad.

Handwerk
Onder de kapschuur op het erf van Bep staat de praalwagen van de vereniging Vrouwen van Nu. Oude gordijnen en kleden beschermen de wagen tegen vogelpoep. Behoedzaam tilt Bep hier en daar een lap stof op en toont enkele uiterst zorgvuldig afgewerkte details. “Dit komt toch niet in een boek of zo?”, vraagt ze bezorgd. De vereniging Vrouwen van Nu doet al ongeveer veertig jaar mee en hoewel de dames op leeftijd zijn, slagen ze er elk jaar in om met een leuke wagen voor de dag te komen. “Waarmee we dan meestal de poedelprijs winnen”, zegt Bep lachend. Dit jaar hebben de zes dames gekozen voor het thema "Wildbreien"; in de wintermaanden hebben ze samen heel wat uren hakend en breiend doorgebracht. De grote variëteit aan haak- en breiwerken zijn vervolgens op artistieke wijze aan de wagen bevestigd en vormen een origineel en kleurrijk geheel.

Topsport
Bij de groep Wotniewat zijn opvallend veel jonge mensen ingespannen bezig om hun zaadwagen zo secuur mogelijk af te werken. “Dit kun je vergelijken met topsport”, zegt één van de bouwers. “Vorig jaar hadden we de eerste prijs in Welsum en de tweede prijs op de Stöppelhaene. Dat is bijna niet te evenaren en legt druk op je. Je maakt een plan, begint te bouwen, maar weet nooit tevoren hoe het uit zal vallen.” Dit jaar is gekozen voor het spreekwoord: het gras lijkt altijd groener aan de overkant. Een tegeltjeswijsheid, zo waar als een koe, maar die vooral in tijden van crisis niet vaak genoeg gezegd kan worden. Daarom wordt de spreuk uitgebeeld met koeien en een stier op een wagen bekleed met Oud-Hollandse tegeltjes.

Publiek
De organisatie van het Kermis Corso is in handen van de Vereniging voor Volksvermaken Welsum. Het corso is springlevend in Welsum, maar de laatste jaren neemt het aantal deelnemende praalwagens af. Dit jaar zijn het er dertien, maar in het verleden waren het er ook wel eens twintig. Dit lijkt vooral te maken te hebben met een toenemend tijdgebrek van de inwoners. Aan de komst van nieuwe Welsummers ligt het niet, want die zijn vaak erg gecharmeerd van dit bijzondere evenement. Meebouwen aan een wagen is bovendien de beste manier om snel ingeburgerd te raken. Helaas neemt het aantal toeschouwers langs de route af en dat is jammer van alle moeite. Bovendien zijn er minstens duizend betalende toeschouwers nodig om uit de kosten te komen. Dit jaar valt de Welsumse Karmse samen met het begin van de bouwvak, waardoor er ook nog eens veel mensen op vakantie zijn. Dat maakt het ook lastig om muziekkorpsen te vinden die mee willen lopen. Welsum hoort bij de gemeente Olst-Wijhe, maar ligt aan de overkant van de IJssel, waardoor het dorp in zowel de Overijsselse als Gelderse media een beetje tussen wal en schip valt. Het evenement krijgt niet de media-aandacht die het verdient.

Bonte stoetOp zaterdagavond 3 augustus beginnen de praalwagens om 19.00 uur aan hun ronde door het dorp. De avondzon schittert in de IJssel, de vrolijke noten van diverse muziekkorpsen klinken en over de dijk trekt een bonte stoet voorbij. De optocht eindigt op het feestterrein. Hier maakt elke wagen afzonderlijk nog een rondje, waarbij de vakjury vertelt over de kwaliteiten van de praalwagen. En dan komt het moment van de prijsuitreiking. Voor het eerst in de Welsumse geschiedenis wordt de eerste prijs toegekend aan Vrouwen van Nu.

Auteur: 
Geertje van Os
Zie verder: 

Website Vereniging voor Volksvermaken Welsum: www.welsumsekarmse.nl